Zaboravljeni priručnik za majke

Nije se uvek u ovoj meri posvećivala pažnja deci, kao što je danas slučaj. Žene su brojale samo “preživelu decu”, a o onoj koja nisu opstala, nije se mnogo govorilo. Oslanjanje na prirodnu selekciju motivisalo je žene da rađaju što više dece, jer nikada nisu želele da rizikuju da ostanu bez potomstva. Od bake sam čula izreku: “U aprilu dete u krilu”, aludirajući na bukvalno štancovanje beba kako bi se izbegli poslovi na selu, tako su naše stare štelovale da na proleće rode, kako bi imale izgovor da ostanu u kući.

Nisu česti bili priručnici i knjige sa savetima za gajenje dece, kao što je to sada slučaj. Ali, razvijeni krajevi imali su brošure i izdanja sa savetima lekara i drugih stručnjaka tog doba, mada bi bolje bilo da nisu. Knjiga iz 1916. godine pod nazivom “Majka i njeno dete” sastojala se od brojnih sablasnih saveta. Recimo: “Postavite TO u ugao prostorije i ostavite ga da tamo boravi”, kao i “Bavite se bebom što je manje moguće”.

Neki od saveta bili su: “Okrenite TO ponekad s jedne na drugu stranu, nahranite, presvućite, zagrejte i pustite TO na miru, plakanje je od presudnog značaja za razvoj zdravih i snažnih pluća”. Jedan od saveta ticao se maženja, razume se da je savet da bi trebalo izbegavati dodir sa novorođenčetom jer je to varvarski čin koji vodi razmaženosti.

Throw Up Baby Food GIF by The Boss Baby - Find & Share on GIPHY

Nešto stariji priručnik iz 1894. godine akcenat je stavio na zabranu igranja sa bebom mlađom od 6 meseci. Plač je zdrav način da dete očvrsne, dok bi poljubac takav razvoj sprečio. “Ljubljenjem se prenose zarazne bolesti, pa čak i sifilis”, pisalo je u priručniku. Čuveni američki psiholog Džon Votson, osnivač pravca biheviorizam (koji objašnjava razvoj kroz sticanje određenih oblika ponašanja uslovljenih nagrađivanjem) ističe kako nikako ne bi smelo da se desi da majka pomiluje ili poljubi dete. “Nikada nemojte da ih grlite ili da ih ljubite. Ujutru se rukujte sa njima”, savetovao je u priručniku.

Ako se roditelji sada pitaju kako su konzumenti ovih saveta uopšte umirivali decu ako su se pridržavali saveta da ih drže u ćošku i prave se da ne postoje ili se eventualno ujutru rukuju sa njima – praksa je bila korišćenje alkohola i drugih supstanci. U devetnaestom veku bilo je onih koji su deci u hranu dodavali opijum, dok se na tržištu mogao naći i sirup “ućutkivač”. Bebe koje su imale problema sa gasovima, nalivane su džinom. Doktor Volter Saket davao je savet roditeljima da bebama od preko šest meseci ujutro na kaščicu daju kuvanu kafu, a da se vremenom pojačava doza.

Srednjevekovne bebe imale su mnogo težu sudbinu koja je beležena u etnološkim enciklopedijama. Bebe koje su više plakale roditelji su smatrali “podmečem” odnosno detetom podmetnutim od vila. Da bi se vile uplašile i vratile im pravo dete, roditelji su svoje “podmeče” najstrašnije maltretirali. Slično verovanje može se naći u Vukovom “Srpskom riječniku” gde je opisan život novorođenčeta do četrdesetog dana. Ovo “nečisto doba” lečilo se tako što bi dete spavalo na podu u što smrdljivijoj prostoriji (unosili su predmete koji bi dodatno emitovali smrad), bilo bi okruženo oštrim predmetima, sve to kako bi se oterale zle sile. Sedme noći detetovog rođenja, majke su morale decu da drže u budnom stanju čitavu noć, jer su verovale da im tada nečiste sile mogu naneti najveće zlo.

izvor: Politikin zabavnik

foto: Clipart Collection

1 Comment

  • Reply March 16, 2018

    Natalija Kostić

    Bolje da nisam čitala…
    Znači moj Bole je “podmeče” 😆ali majka ga je maženjem i ljubljenjem “izlečila”, sad je hrabriša koji stisne zube kad boli, a noću spava k’o top😊

Ostavite komentar