Privilegija za muškarce

Najzanimljiviji istorijski podaci uglavnom ne nađu mesto u školskim udžbenicima, pa o detaljima i sitnicama života običnog čoveka kroz istoriju saznajemo uz dodatnu literaturu. U staroj Grčkoj je ženama bilo zabranjeno učestvovanje u javnom životu, one su bile deo privatnog odnosno kućnog života. Zato se u antičkom teatru nisu mogle videti žene ni na sceni, ni u publici. Ova vrsta zabave bila je isključivo namenjena muškarcima. Opravdanje za ovu diskriminaciju nalazili su u objašnjenju da žene ne bi mogle da izdrže napore koje glumci podnose: nošenje teških maski, kostima koje se vuku po zemlji i zahtevno umeće koje predstavlja gluma. Ženske likove poput Antigone, Klitemnestre igrali su takođe muškarci.

(Left to right) Tony Curtis and Jack Lemmon are shown here in a scene from the movie "Some Like It Hot." Handout file photo.

Ni u starom Rimu nisu dozvoljavali ženama da izađu na scenu. Tek u srednjevekovnim pokladnim šalama žene su mogle da se nađu u publici, isključivo kao gledaoci.

Žene su prvi put stupile na scenu u romanskim zemljama, a jači pol je ostao da tumači ženske junake samo u svrhu pravljenja komedije i karikiranja (i to najčešće u ulogama služavki i starica). U američkim crno – belim filmovima dugo se zadržala praksa u kojoj muškarac igra ženski lik u svrhu pravljenja lakrdije. Iz Francuske se ovaj trend širio, a među poslednjima su ženu na daskama koje život znače prihvatili Englezi.

                                                                                                         cary

U Londonu je 1629. godine jedna glumačka trupa iz Francuske bila gađana trulim jabukama, jer je na sceni bila žena. Ni u vreme Šekspira se ova stroga pravila nisu kršila, zato su Julije tog doba bile dosta muževnije od današnjih.

U vreme nastanka opere u Italiji, ženske deonice izvodili su muškarci. Čuveni nemački kompozitor Kristof Vilibald Gluk je u poznatoj operi “Orfej i Euridika” napisao deonicu Orfeja za tenor, sada je pevaju isključivo altovi.

Rimsko pozorište karakterisalo je korišćenje akustičnog uređaja koji je pojačavao glas glumaca na sceni. Oni su, naime, koristili glinenu vazu bez dna visoku oko jedan i po metar. Ona je stajala oborena i grlićem okrenuta ka publici. U većim gradovima, sa brojnijom publikom ovakve vaze su pravljene od bronze.

Foto: www.startribune.com Pinterest.com Clip

Izvor: Politikin zabavnik

Ostavite prvi komentar na ovaj članak